So, du alder Mo’, etz wärd’s longsom Zeid zäm geh’.
Kumm, steh’ auf, iech helf’ dä’ ‘nei dei’n weiss’n Mand’l.
Schau hi’, siggsd’ den junga’ Bursch’ dodn steh’?
Ja, der dord, im grüna’ Rock mid laudä bunda’ Band’l.
Der braucht dein’ Blotz,
dem mussd du weich’n,
s’wär gscheidä’ du gengäsd vo’ alaa’!
Der is’ so jung, so storg,
obä’ du scho’ so old,
und der hod fei krofd für zwaa.
Kumm, es is’ Zeid, des Börschla’ stehd scho’ vor dä’ Dür,
um ihm pfeufd’s und singd’s, dä Lärm, der is’ eh nix für dir.
Iech hob’ mi’ g’freud, das’d do g’wen bisd
und dank’ dä’ für dei’ schöna’ G’schenk’.
Weil iech so gern’ an’s Lach’n vo’ di’
glan’n Kin’nä am Schlidd’nberch dro’m denk.
Obä’etz, ‘etz kummd der grü’ Bursch’ däher
und übä’ dem freu’ iech miech aa.
Der lachd so schö’ und singd und danzd
den ganz’n dooch mit der worma’ Sunna.
Also, donn, mei’ aldä’ Freund, servus, bis zäm’ nächsd’n moll.
Kumm rei’, dridd ei’, du schönä’ bursch, obä treib’s mä’ bidd’schö’ ned’ zä doll.




